Gołąbek zielonawy

Russula virescens

Lasy iglaste i liściaste. Lato, jesień.

Owocniki duże. Kapelusz 5-10 (13-15) cm średnicy, wypukło-spłaszczony, czasem wklęsły, brzegi podgięte w dół, mięsisty, jędrny, zielonkawy, szarawo-żółtawo-zielonkawy, skórka popękana, spękana w poletka. Młode blaszki białe, później bladokremowe, brązowawe, wąsko przyrośnięte. Trzon 3 -8 (10)x 1,5-4 (5) cm, jędrny, kruchy, biały, u starych szarzejący, w brązowawe plamy. Miąższ do 2 cm grubości, biały, jędrny, o przyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: kapelusz masywny, zielonkawy, brzegi jaśniejsze; ciepłolubny. Rośnie pojedynczo lub w niewielkich grupach, lubi towarzystwo dębu i brzozy oraz wapienną glebę. Rzadki. Jadalny, cenny. Należy go zaliczyć do gatunków chronionych. Zbierając zielone, zielonkawe gołąbki, trzeba być bardzo ostrożnym: w pobliżu może rosnąć muchomor sromotnikowy, który bezlitośnie ukarze każdego, kto się pomyli.