Podgrzybek zajączek

Xerocomus subtomentosus

Lasy iglaste, mieszane i liściaste. Lato, jesień.

Owocniki średniej wielkości. Kapelusz 3—10 cm średnicy, aksamitny, żółtawobrązowy, zielonkawo-żółtawobrązowy, zielonkawobrązowy, zwykle z żółtawym odcieniem. Trzon 5—10 cm długości i 1-2,5 cm grubości, żółtawy, żółtawobrązowawy, szarawożółtawy. Miąższ biały, miękki, lekko niebieszczejący lub różowiejący. Cechy charakterystyczne: trzon cienki, nierównej grubości, bez czerwonego nalotu. Rośnie pojedynczo lub w niewielkich grupach. Pospolity. Jada się go świeżego, marynowanego, suszonego. Podgrzybek zajączek i podgrzybek złotawy są silnie atakowane przez złotoroślika pasożytniczego (Hypomyces chrysospermus Bull.). W niektórych miejscach grzyb ten nazywany jest także šilbaravykis („borowik borowy”).