Gąska zielonka

Tricholoma equestre

Lasy iglaste (zwłaszcza bory sosnowe), rzadko liściaste. Lato (rzadko), jesień (do przymrozków).

Owocniki średniej wielkości, rzadko duże. Kapelusz 3-7 (12) cm średnicy, wypukło-spłaszczony, u starych poziomo rozpostarty, z garbkiem, włóknisty, łuseczkowaty, zielonkawożółty, żółtawozielonkawy, zielonkawobrązowy, śluzowaty, w suchą pogodę suchy, pokryty piaskiem. Blaszki zielonkawożółte, żółte, przyrośnięte, wolne. Trzon 2-6x1-3 cm, równej grubości, zwykle barwy blaszek. Miąższ gruby, jędrny, soczysty, białawy, żółtawy, o przyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: przeważnie grzyb suchych borów sosnowych. Rośnie w grupach. Jadalna, grzyb bardzo lubiany i jadany przez wszystkich. W 2004 roku prasa pisała o gąsce zielonce jako o grzybie trującym, ale jest to niewiarygodne i niezrozumiałe. Na Litwie nic nie słyszano o zatruciach gąską zielonką.