Suchopępka dzwonkowata
Xeromphalina campanella

Omszałe pniaki sosnowe i świerkowe, wywroty, złomy. Lato, jesień.
Owocniki małe. Kapelusz 0,5-2 cm średnicy, młody dzwonkowaty, później półwypukły, wypukły, środek wklęsły, higrofaniczny, lepki, suchy, brzeg wyraźnie bruzdowany, żółtawobrązowy, pomarańczowożółty, blaknący do żółtawego. Blaszki żółtawe, daleko zbiegające. Trzon 1-3x0,1-0,2 cm, sprężysty, podstawa czasem zgrubiała, barwy kapelusza, żółto włóknisty. Miąższ cienki, żółtawy. Cechy charakterystyczne: owocniki drobniutkie, rosną koloniami. Rośnie latem i jesienią, przeważnie na omszałych pniakach świerkowych i sosnowych, złomach i wywrotach. Saprotrof. Bardzo pospolita. Niejadalna.