Hubiak pospolity

Fomes fomentarius

Na martwych drzewach liściastych. Wiosna, lato, jesień (zima).

Grzyb wieloletni. Owocniki kopytowate lub wachlarzowate, do 30 cm średnicy, przyrośnięte bokiem do pnia drzewa, twarde, zdrewniałe, powierzchnia skórzasta, gładka, białawoszara, czarniawoszara, szarobrązowawa, strefowana, brzegi jaśniejszych odcieni. Miąższ twardy, korkowaty, brązowy. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych oraz w parkach na martwych drzewach liściastych, najczęściej na brzozach (czasem na wywrocie lub złomie znajduje się 10–20 owocników). Powoduje białą zgniliznę drewna. Bardzo pospolity. W medycynie ludowej proszek z czyrenia ogniowego i hubiaka pospolitego stosowano do tamowania krwawień i leczenia ran.