Strzępiak porysowany

Inocybe rimosa

Lasy, parki. Lato, jesień.

Owocniki średniej wielkości. Kapelusz o średnicy 3–7 (10) cm, u młodych stożkowaty, w końcu w kształcie rozpostartego parasola, z ostrym garbkiem, skórka promieniście popękana, często porozrywana, od żółtawej do brązowawoczerwonej. Blaszki szarawe, później żółtawobrązowe, wycięte. Trzon 3-8 (13)x0,3-7,5 cm, żółtawo-brązowawy, przy blaszkach białawy, biało kropkowany. Miąższ biały, żółtawy, o nieprzyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: kapelusz stożkowaty, popękany, trzon cienki, długi. Rośnie pojedynczo lub w małych grupach. Trujący, pospolity. Grzyb o odpychającym wyglądzie. Na Litwie stwierdzono dotychczas 65 gatunków Inocybe. Większość to mykosymbiotrofy. Co drugi lub co trzeci gatunek jest trujący, pozostałe są niejadalne. Grzyby te nie interesują grzybiarzy.