Muchomór szyszkowaty

Amanita strobiliformis

Wapienne lasy liściaste, parki. Lato, jesień (rzadko).

Owocniki duże. Kapelusz 8-12 (20) cm średnicy, u młodych półkulisty, u starych spłaszczony, czasem lekko wklęsły, pokryty łuskowatymi, spiczastymi brodawkami, mięsisty, masywny. Blaszki białe, później kremowe, bardzo gęste, wolne, z licznymi blaszeczkami. Trzon 10-15 (20)x2-4 cm, ku dołowi zgrubiały, lecz u samej podstawy zwężony, z włóknistym pierścieniem, szorstki, kosmaty. Miąższ biały, gruby, o przyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: zarodniki amyloidalne, szeroko eliptyczne. Rośnie latem, rzadko jesienią, pojedynczo, w lasach liściastych. Ciepłolubny. Kalcyfil. Bardzo rzadki. Jadalny, ale zbieranie go nie jest zalecane, ponieważ występuje bardzo rzadko; należy go zaliczyć do gatunków wartych ochrony.