Czubajka czerwieniejąca

Macrolepiota rhacodes

Lasy iglaste, zwłaszcza wilgotne, trawiaste lasy świerkowe. Jesień, lato (rzadko).

Bardzo podobna do czubajki kani, różni się mniejszymi owocnikami, które zwykle rosną tylko w wilgotnych lasach świerkowych; ponadto miąższ jej kapelusza i trzonu po przekrojeniu lub przełamaniu wyraźnie czerwienieje, co nie jest charakterystyczne dla kani. Cechy charakterystyczne: mniejsza od kani, miąższ czerwieniejący. Jadalna, ale nie tak smaczna jak kania; nie trzeba się jednak jej obawiać, ponieważ łatwo ją rozpoznać po czerwienieniu i siedlisku, a pod względem smaku nie jest najgorszym z grzybów. Nierzadka.