Gołąbek śledziowy

Russula xerampelina

Lasy iglaste i mieszane, zwłaszcza bory sosnowe. Lato, jesień.

Średniej wielkości. Kapelusz 5-9 (13) cm średnicy, skórka łatwo się zdziera, w stanie wilgotnym lepki, w suchym matowy, czerwonawofioletowy, czerwonawospiżowy, z ochrowym, zielonkawożółtym odcieniem. Młode blaszki kremowe, później ochrowe, przyrośnięte, u dojrzałych wolne. Trzon 3—8x1,5—3 cm, biały, z różowym nalotem. Cechy charakterystyczne: miąższ biały, twardy, niegorzki, po uciśnięciu lub przełamaniu brązowiejący lub przybierający żółtawospiżową barwę, o silnym zapachu śledzi (zwłaszcza u starych owocników i po roztarciu w palcach). Rośnie latem i jesienią, najczęściej w sporych niewielkich grupach. Jadalny, pospolity.