Opieńka północna

Armillaria borealis

Lasy, parki, ogrody, pobocza dróg, na drewnie liściastym i iglastym. Jesień, lato (rzadko).

Owocniki średniej wielkości. Kapelusz 3-8 cm średnicy lub większy, z tępym garbkiem, nieregularnie spłaszczony, w środkowej części włóknisty i drobnołuseczkowaty, brzegi gładkie, prążkowane, od szarawożółtawego do brązowego. Młode blaszki białe, później kremowe, ochrowobrązowawe, żółtawobrązowawe, przyrośnięte; za młodu przykryte błoną białej osłony. Trzon 3-8 (10)x0,5-1,5 (2) cm, ku podstawie zgrubiały, z białym pierścieniem, biały, w górnej części żółtawy, ku podstawie brązowiejący, z białawymi włókienkami. Miąższ biały, niegruby, o przyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: kapelusz w środku bardziej kosmaty, trzon w górnej części biały, z białym pierścieniem. Podobna do opieńki miodowej, którą obecnie dzieli się na 3 gatunki. Rośnie w lasach i parkach jako pasożyt i saprotrof, w dużych grupach. Jadalna.