Kolczakówka północna

Climacodon septentrionalis

Na klonach, dębach, topolach, w uszkodzonych miejscach drzew. Lato, jesień.

Owocniki duże, o średnicy do 30 cm, złożone ze zrośniętych płaskich płatów ułożonych dachówkowato jeden nad drugim, przyrośnięte do podłoża jedną krawędzią; powierzchnia biaława, później żółtawa, u starych żółtawobrązowa, owłosiona. Kolce na spodzie żółtawe, długości do 1,3 (2) cm. Miąższ biały, jędrny, grubości 2–4 cm, lekko gorzki w smaku. Cechy charakterystyczne: rośnie wyłącznie na drzewach liściastych, w miejscu uszkodzenia, o miękkiej, korkowatej konsystencji, łatwy do rozpoznania. Powoduje białą zgniliznę drewna. Nierzadka. Grzyb parków i alei, wyrządzający drzewom, zwłaszcza klonom, znaczne szkody.