Mleczaj żółtobrunatny

Lactarius helvus

Wilgotne lasy iglaste, zwłaszcza bagienne bory torfowcowe. Lato, jesień.

Owocniki dość krępe. Kapelusz o średnicy 6-10 (15) cm, mięsisty, włóknisty, aksamitny, matowy, różowoochrowy, pomarańczowoszary, czasem ze słabym fioletowym odcieniem; blaszki kremowe, żółtawe. Trzon 5-12x1-3 (4) cm, w kolorze kapelusza. Miąższ żółtawy, bladobrązowawoochrowy, jędrny, kruchy, niegorzki, po wysuszeniu o silnym zapachu kumaryny, sok przejrzysty, bezbarwny. Zarodniki drobnobrodawkowate, wysyp zarodników biały lub żółtawy. Charakterystyczną cechą tych grzybów jest sok mleczny, zwykle biały. Cechy charakterystyczne: owocniki żółtawe, sok mleczny skąpy, wodnisty, bezbarwny. Na Litwie stwierdzono 54 gatunki Lactarius. Rośnie pojedynczo lub w małych grupach. Mleczaj żółtobrunatny jest niejadalny, a nawet słabo trujący.