Włośnianka korzeniasta

Hebeloma radicosum

Na korzeniach dębu, lipy, jesionu, leszczyny lub brzozy. Lato, jesień.

Owocniki średnie do dużych. Kapelusz o średnicy 5-10 (12) cm, u dojrzałych podniesiono-spłaszczony, śluzowaty, po wyschnięciu błyszczący, mięsisty, włókienkowaty, łuseczkowaty, ochrowy, rudobrązowy, blednący do żółtawego, brązowawego. Blaszki białawe, kremowe, u starych rudobrązowe, wycięte. Trzon 4–12 (15–20)x1–3 cm, wrzecionowaty, zwężający się jak korzeń, z wyraźnym błoniastym pierścieniem, poniżej pierścienia trzon żółto łuseczkowaty, jędrny, twardy. Miąższ białawy, gruby, o zapachu migdałów, lekko gorzki w smaku. Cechy charakterystyczne: owocniki żółtawobrązowe, łuseczkowate, trzon zwężający się jak korzeń, z długim, ryzoidowatym przedłużeniem. Rośnie głównie w lasach liściastych, rzadziej mieszanych. Niejadalna. Rzadka.