Muchomor czerwonawy

Amanita rubescens

Lasy iglaste, rzadziej liściaste, parki. Lato, jesień.

Owocniki duże. Kapelusz dorasta do 15 cm średnicy, najbardziej mięsisty ze wszystkich muchomorów, matowy, ciemno- lub jasnobrązowy, ochrowo-różowawobrązowy, koncentrycznie pokryty szarymi, szarobrązowawymi brodawkami, jakby strupiasty. Blaszki białe, u starych różowawe, różowawobrązowo plamiste. Trzon 5-16x1-4 cm, szarobrązowy, z białym pierścieniem, u podstawy bulwiasto zgrubiały, bez pochwy lub tylko z jej fragmentami. Miąższ biały, gruby, miękki, po przekrojeniu czerwieniejący, bez szczególnego zapachu. Cechy charakterystyczne: trzon bez pochwy, jedynie z jej postrzępionymi resztkami. Kapelusz i trzon po przełamaniu różowieją. Rośnie pojedynczo lub w niewielkich grupach. Bardzo pospolity. Niemcy piszą, że jest to smaczny grzyb.