Wodnicha zaczerwieniona

Hygrophorus erubescens

Lasy iglaste, zwłaszcza bory sosnowe. Lato, rzadziej jesień.

Owocniki średniej wielkości, mięsiste. Kapelusz dorasta do 10 cm średnicy, u młodych białawy z różowym odcieniem, starsze pokryte gęstymi, drobnymi purpurowo-różowymi łuseczkami, jakby nakrapiane brązowożółtymi i czerwonymi plamami. Blaszki białe, u starych różowobrązowawe, czerwono plamiste, zbiegające. Trzon 5-7 cm długości i 1,5-2 cm grubości, przy blaszkach biały, niżej różowobrązowy, z różowym odcieniem. Miąższ biały, brązowy, miękki, o gorzkim smaku. Cechy charakterystyczne: grzyb lasów iglastych, zwłaszcza borów sosnowych. Bardzo podobna jest wodnicha gołąbkowa (Hygrophorus russula (Schaeff.: Fr.) Qusl), jednak jest ona większa i rośnie w lasach mieszanych i liściastych, zwłaszcza w dąbrowach na podłożu wapiennym. Rzadka, znanych jest tylko kilka stanowisk. Z powodu gorzkiego smaku niejadalna. Ciepłolubna. Chroniona.