Twardnica bulwiasta

Dumontinia tuberosa

Lasy liściaste i mieszane. Wiosna (marzec-maj).

Owocniki małe, długotrzonowe, po kilka wyrastające z jednego sklerocjum, młode okrągłe i zamknięte, później wykształcają się kapelusz i trzon. Kapelusz o średnicy 1–3 cm, miseczkowaty lub w kształcie szerokiego kielicha, z brzegiem podwiniętym lub wywiniętym, płatowaty; strona wewnętrzna gładka, czasem grubo pomarszczona, ciemnobrązowa, żółtawobrązowa, strona zewnętrzna ochrowożółta, jasnobrązowawa. Trzon 2-8 (10) cm długości i 2-3 (3) cm grubości, pusty w środku, wygięty, brązowy, pod kapeluszem zgrubiały, niżej równej grubości, w dolnej części czarny, aż do sklerocjum brązowo filcowato owłosiony. Miąższ cienki, o konsystencji wosku, bez zapachu, o lekko ostrym smaku. Wyrasta ze sklerocjum tworzącego się na korzeniach zawilców (Anemone), w wilgotnej, próchnicznej glebie. Bardzo podobna do czareczki węglowej (Geopyxis carbonaria), która pojawia się wyłącznie na pogorzeliskach. Niejadalna.