Drobnołuszczak wierzbowy

Pluteus salicinus (Pers.: Fr.) P. Kumm.

Lasy, parki, na martwych drzewach liściastych, zwłaszcza wierzbach iwach i osikach. Lato, jesień.

Owocniki małe. Kapelusz wypukło-spłaszczony, spłaszczony, czasem lekko wklęsły z wyniesionym środkiem, matowy, włóknisty, szary, szarobrązowy, z zielonkawym odcieniem, brzegi prążkowane. Blaszki białe, szybko szaraworóżowe, różowe, gęste, wąskie, wolne. Trzon 3-7x0,2-0,8 cm, kruchy, biały, szarawy, z zielonkawym odcieniem. Miąższ biały, cienki, o drzewnym zapachu, niegorzki. Cechy charakterystyczne: najczęściej spotykany na powalonych wierzbach iwach i osikach. Rośnie pojedynczo lub w niewielkich grupach. Jadalny, o niewielkiej wartości. Nierzadki, miejscami dość pospolity. Na Litwie stwierdzono 21 gatunków drobnołuszczaków (Pluteus); żaden z nich nie jest trujący. Saprotrofy drewna i próchnicy.