Krowiak podwinięty

Paxillus involutus

Lasy iglaste, liściaste i mieszane, torfowiska, parki, ogrody. Lato, jesień.

Grzyby średniej wielkości, rzadko duże. Kapelusz dorasta do 12 cm średnicy, rzadziej większy, matowy, aksamitny, żółtawo-zielonkawo-brązowawy. Blaszki żółtawe, zielonkawożółtawe, stare brudnobrązowe. Trzon 4-8x1-2 cm, nieco jaśniejszy od kapelusza. Miąższ żółtawy, później brązowawobrązowy, brązowiejący po przełamaniu lub przekrojeniu. Cechy charakterystyczne: jędrne, miękkie grzyby o atrakcyjnym wyglądzie. Rośnie w większych lub mniejszych grupach, bardzo pospolity. Dawniej uważany za jadalny, lecz w ciągu ostatnich dwóch, trzech dziesięcioleci w wielu krajach Europy uznano go za trujący; stwierdzono, że zawiera ołów, muskarynę i stront, które są szkodliwe dla zdrowia człowieka. Dobrze wygotowany jest mniej trujący, ale nie nadaje się ani do solenia, ani do marynowania, dlatego nie należy nadużywać tego grzyba.