Łuskwiak lśniący

Pholiota lucifera

Lasy, parki, ogrody, zagrody – na spróchniałym drewnie. Lato, jesień.

Owocniki małe. Kapelusz o średnicy 3-5 cm, wypukły, wypukło-spłaszczony, lekko wklęsły, z tępym garbkiem lub bez niego, lepki, pomarańczowożółty, z czerwonobrązowymi łuskami. Blaszki bladobrązowawożółte, przyrośnięte. Trzon 2–6x0,3–0,8 cm, żółtawobiały, włóknisty, łuskowaty. Miąższ żółtobrązowy, bez szczególnego zapachu, o lekko gorzkim smaku. Cechy charakterystyczne: pomarańczowożółty, łuskowaty kapelusz, trzon biały, żółtawy, łuskowaty. Rośnie na spróchniałym drewnie liściastym i iglastym, pojedynczo lub małymi grupami. Rzadki. Niejadalny. Spotykany nawet w zagrodach, na resztkach drewna i na końcach polan ułożonych na opał.