Mleczaj kosmatek

Lactarius vellereus

Lasy iglaste (zwłaszcza stare bory sosnowe), rzadziej liściaste. Jesień, lato (rzadziej).

Mleczaj kosmatek jest bardzo podobny do mleczaja chrząstki, tylko jego owocniki są bardziej krępe, mięsistsze, z kremowym odcieniem. Grzybiarze prawdopodobnie nie rozróżniają tych gatunków i zbierają je jako jeden – mleczaja chrząstkę. W niektórych miejscowościach, na przykład na Suwalszczyźnie, grzyby te są dość popularne. Cenne, jadalne. Aby zmniejszyć gorycz, trzeba je moczyć przez kilka godzin w lekko osolonej wodzie lub gotować 20—30 min, a wodę wylać. Cechy charakterystyczne: blaszki grubsze, rzadsze, żółtawe, a mleczko jest białe i w zetknięciu z powietrzem żółknie, ale nie zielenieje jak u mleczaja chrząstki. Rośnie pojedynczo lub w małych grupach w lasach iglastych i mieszanych, rzadko w liściastych.