Tęgoskór pospolity

Scleroderma citrinum

Lasy iglaste i liściaste, parki, nawet ogrody, pastwiska, odłogi. Lato, jesień.

Owocniki duże, prawie kuliste, 5-12 cm średnicy, skórka gruba, popękana, brodawkowata, łuskowata. Młode cytrynowożółte, stare ochrowe, brązowawożółte. Trzonu brak. Młody miąższ biały, po przekrojeniu różowy, stary miąższ fioletowoczarny, prawie czarny, przetkany białymi nitkami, o nieprzyjemnym zapachu. Cechy charakterystyczne: mocno przytwierdzony do podłoża pęczkiem ryzoidów. Miąższ, w odróżnieniu od purchawek, jest niebieskawoczarny. Rośnie w lasach, parkach i na skrajach lasów, często na poboczach leśnych dróg i zboczach, pojedynczo lub w niewielkich grupach. Preferuje glebę piaszczystą, bogatą w próchnicę. Nierzadki. Trujący.