Zasłonak niebieskoblaszkowy

Cortinarius delibutus

Lasy iglaste i liściaste. Lato, jesień.

Owocniki małe. Kapelusz o średnicy 3–6 (8) cm, wypukło-spłaszczony, niekiedy lekko wklęsły, lepki, błyszczący, żółtawoochrowy, żółtobrązowy, cytrynowy. Blaszki gęste, szarofioletowe, za młodu niebieskofioletowe, u starych brązowawordzawe, przyrośnięte. Trzon 5-10x0,5-1 cm, ku nasadzie grubiejący, do 2 cm grubości, biały, przy blaszkach niebieskawy, u starych żółtawy, z brązowawymi ukośnymi pasami zasnówki. Miąższ cienki, białawożółtawy, bez szczególnego zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: kapelusz żółty, blaszki (za młodu) fioletowe, trzon ku nasadzie grubiejący. Rośnie pojedynczo lub po kilka owocników razem, wśród mchów. Niejadalny, dość pospolity. Na Litwie oznaczono dotychczas 123 gatunki Cortinarius, wszystkie są mikosymbiotrofami; tylko nieliczne są jadalne, pozostałe są niejadalne lub trujące, a 2-3 są śmiertelnie trujące.