Zasłonak niebieskawotrzonowy

Cortinarius collinitus

Lasy iglaste i liściaste. Lato, jesień.

Owocniki średniej wielkości. Kapelusz o średnicy 5-8 (10) cm, wypukło-płaski, stożkowato-dzwonkowaty, w końcu płaski z tępym garbkiem, bardzo śluzowaty, czerwonobrązowy, kasztanowy. Osłona biała, niebieskawa. Młode blaszki niebieskawe, fioletowe, później szarobrązowe, czerwonobrązowe, przyrośnięte. Trzon 7-12x0.5-2 cm, równogruby, u młodych okryty niebieskawą, śluzowatą osłoną, która w miarę starzenia się grzyba brązowieje i pęka na nieregularne fragmenty. Miąższ białawy, żółtawy, bez zapachu, niegorzki. Cechy charakterystyczne: śluzowaty kasztanowy kapelusz, trzon niebieskawy, fioletowy. Rośnie w małych grupach w lasach iglastych, zwłaszcza w borach sosnowych torfowcowych, rzadziej w lasach liściastych. Jadalny. Pospolity.