Urnula kraterowata

Urnula craterium

Lasy liściaste i mieszane, parki. Wiosna.

Owocniki wysokości 2-6 cm i średnicy 1-4 cm, początkowo zamknięte, kuliste, później, gdy szczyt się otworzy, stają się głęboko pucharowate, lejkowate lub rogowate, brzeg popękany, mięsiste, później o konsystencji skórzastej, powierzchnia filcowata, czarniawobrązowa, czarniawa. Trzon długości do 4 cm i grubości 1 cm, pusty, rozszerzający się ku górze, barwy kapelusza. Cechy charakterystyczne: choć jego litewska nazwa przywodzi na myśl „szlachetny puchar”, jest to grzyb o ponurym, mistycznym wyglądzie. Rośnie pojedynczo, grupami, nawet dużymi, na butwiejącym drewnie i zgniłych liściach, preferuje miejsca wapienne, bogate w próchnicę. Niejadalny. Jeden z najwcześniejszych grzybów wiosennych. Rzadki.