Muchomor królewski

Amanita regalis – Trujące

Lasy iglaste z domieszką dębu. Lato, jesień.

Kapelusz 8-12 (15) cm średnicy, w wilgotną pogodę lepki, żółtawobrązowy, żółtawo-brązowy z połyskiem brązu, zwłaszcza część środkowa pokryta żółtymi, szarożółtymi płatkami osłony, przypominającymi szorstkie łuski lub brodawki, brzeg gładki lub lekko bruzdowany. Blaszki białe, z żółtawym odcieniem, szerokie, wolne. Trzon 8-15 (25)x1-2,5 cm, biały, żółtawy, z białym pierścieniem, który od spodu jest żółtawy i ma żółte brzegi, u podstawy z żółtawą, jakby szorstką, przyrośniętą pochwą. Miąższ gruby, miękki, biały, o nieprzyjemnym zapachu. Cechy charakterystyczne: bardzo podobny do muchomora czerwonego, różni się zielonkawożółtą barwą. Rośnie pojedynczo lub w niewielkich grupach w dojrzałych lasach iglastych z domieszką dębu i brzozy. Trujący, podobnie jak muchomor czerwony – ozdoba lasu. Chroniony. Rzadki.