Czernidłak błyszczący

Coprinus micaceus

Lasy, parki, zagrody. Wiosna, jesień.

Owocniki małe. Kapelusz o średnicy 3—5 cm, za młodu jajowaty, później szeroko stożkowaty, żółtawobrązowy, pośrodku kawowy, z błyszczącymi ziarenkami, które szybko znikają, kędzierzawy i bruzdowany. Blaszki szarawe, szybko stają się szarawobrązowawe, u starych czarne. Trzon 3-8x0,3-0,6 cm, biały, podstawa żółtawa, włóknisty. Miąższ cienki, żółtawy, bez szczególnego zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: żółte, brązowe owocniki. Rośnie w grupach, koloniach, na butwiejącym drewnie, martwych stojących pniach, pniakach, wiatrołomach, czasem nawet na korzeniach żywych drzew. Bardzo pospolity. Jadalny za młodu, mało wartościowy. Możliwe jest zatrucie, jeśli spożywa się go razem z napojami alkoholowymi. Przedmiot zainteresowania naukowców medycyny.