Pierścieniak białokarbowany

Stropharia albocrenulata – Niejadalne

Nasada pni żywych osik, rzadko pniaki, kikuty. Lato, jesień.

Owocniki średnie do dużych. Kapelusz o średnicy 3-10 cm, dorastający nawet większy, powierzchnia z grubą warstwą śluzu, żółtobrązowo łuseczkowata, fioletowobrązowa, u starych kasztanowata. Blaszki fioletowobrązowe, czekoladowe, ostrza młodych z białymi lepkimi kropelkami. Trzon 3-13x0,3-4 cm, szarawy, pokryty brązowymi włókienkami i drobnymi łuseczkami, z pierścieniem. Miąższ żółtawy, gruby, jędrny, o gorzkim smaku. Cechy charakterystyczne: rośnie tylko u nasady osik, rzadko na innych drzewach; ostrza blaszek młodych grzybów z białymi lepkimi kropelkami, starych – biało nakrapiane. Rośnie pojedynczo lub po 2-7 owocników razem. Na Litwie nierzadki, w wielu krajach bardzo rzadki. Niejadalny. Pasożyt, miejscami groźny dla drzewostanów osikowych.