Gąska niekształtna

Tricholoma portentosum

Lasy iglaste, głównie bory sosnowe z brzozą. Lato (rzadko), jesień.

Grzyby średniej wielkości. Kapelusz o średnicy 3—6 (10) cm, z tępym garbkiem, błyszczący, śluzowaty, promieniście prążkowany, niebieskawoszary, szary, czasem z niebieskawofioletowym odcieniem. Blaszki białe, u starych zielonkawożółtawe, przyrośnięte. Trzon o wymiarach 6-10x1-3 cm, biały, białawożółtawy. Miąższ szarawy, o przyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: kapelusz tępo stożkowaty, u starszych grzybów spłaszczony, ale z garbkiem; blaszki i trzon żółtawe, zielonkawożółtawe. Rośnie w grupach. Smaczna świeża, solona, suszona, marynowana; pod względem wartości nie ustępuje gąsce zielonce. Bardzo pospolita. Dość podobna do gąski piekącej (Tricholoma virgatum), która jest słabo trująca; grzybiarz nie powinien o tym zapominać.