Płomiennica zimowa

Flammulina velutipes

Lasy, parki, ogrody, pobocza dróg, żywe i obumierające drzewa liściaste. Lato (rzadko), jesień, zima (rzadko).

Owocniki średniej wielkości. Kapelusz o średnicy 3-10 cm, za młodu półkulisty, później spłaszczony, z garbkiem, gładki, śluzowaty, kasztanowy, żółtawobrązowy, pomarańczowobrązowy, płowiejący do żółtego, żółtawego. Blaszki gęste, dość grube, białe, żółtawe, przyrośnięte. Trzon 3-10x0,3-1,3 cm, chrząstkowaty, czasem skręcony, żółtawy, przy blaszkach żółtawobrązowawy, niżej czarnobrązowy, aksamitny. Miąższ miękki, żółtawy, o przyjemnym smaku, bez szczególnego zapachu. Cechy charakterystyczne: kapelusz śluzowaty, o gładkiej powierzchni, trzon aksamitny. Rośnie jesienią, a nawet w łagodne zimy (gdy temperatura powietrza wynosi +5 °C), w małych grupach, na uszkodzonych częściach drzew i krzewów liściastych. Jadalna, w niektórych krajach uprawiana sztucznie. Bardzo pospolita.