Pierścieniak Hornemanna

Stropharia hornemannii

Lasy iglaste, zwłaszcza bory świerkowe. Lato, jesień.

Owocniki duże. Kapelusz dorasta do 15 cm średnicy, mięsisty, w wilgotną pogodę lepki, żółtawoszary, szarobrązowy, z fioletowym odcieniem. Młode blaszki szare, stare fioletowoczarniawobrązowe, przyrośnięte. Trzon 5-15x1-3 cm, cylindryczny, biały, z szerokim, wyraźnym pierścieniem, u podstawy niezgrubiały, z białymi strzępkami grzybni. Miąższ białawy, gruby, miękki, o nieprzyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: największy pierścieniak (Stropharia), powierzchnia kapelusza gładka, szarobrązowa, z fioletowym odcieniem. Rośnie w niewielkich grupach, preferuje glebę bogatą w próchnicę; ładnie wyglądające grzyby, ale słabo trujące. Nierzadki.