Koźlarz żółtopory

Leccinum nigrescens – Jadalne

Dąbrowy, lasy mieszane z dębem i leszczyną. Lato, jesień.

Owocniki niezbyt masywne. Kapelusz o średnicy 5-10 cm, rzadko większy (12-15 cm), przeważnie półkulisty, dopiero u starych płaski, suchy, matowy, zielonkawożółtawobrązowy, pomarańczowożółty z brązowym odcieniem, żółtawowłóknisty. Rurki 1—2 (3) cm długości, szarożółte; pory żółtawe, cytrynowożółte, u starych grzybów zielonkawobrązowawe, po naciśnięciu fioletowobrązowe. Miąższ cytrynowożółty, po przekrojeniu lub przełamaniu różowieje, a później ciemnieje aż do czerni, niegorzki. Cechy charakterystyczne: rurki cytrynowożółte, po naciśnięciu lub przekrojeniu różowieją, w końcu czernieją; lubi towarzystwo dębu. Rośnie pojedynczo, pod dębami i leszczynami. Rzadki, jadalny.