Łuskwiak topolowy

Pholiota populnea – Niejadalne

Na kikutach osik, wywrotach, pniakach. Jesień, lato, czasem nawet wiosna.

Owocniki duże, mięsiste. Kapelusz o średnicy 8-15 (20) cm, masywny, białawy, kremowy, łuskowaty, włóknisty, a brzeg silnie biało kosmaty. Blaszki szarobrązowe, później czekoladowe, przyrośnięte. Trzon 5-7 (9)x1,5–5 cm, biały, biało włóknisty, kosmaty. Cechy charakterystyczne: masywne owocniki, trzon krótki, gruby, kosmaty, miąższ grubości do 3 cm, o nieprzyjemnym zapachu i gorzkim smaku. Rośnie w małych grupach, upodobawszy sobie otarte, uszkodzone miejsca przydrożnych drzew, a także osiki (topole), kikuty i pniaki. Choć bardzo mięsisty, jest niejadalny. Niezbyt pospolity. Saprotrof drewna, imponujący, atrakcyjny grzyb, tylko nie spiesz się, by włożyć go do koszyka.