Pieczarka dwupierścieniowa

Agaricus bitorquis

Skwery, parki, ogrody, rzadziej lasy (liściaste). Lato, jesień.

Kapelusz o średnicy 5—10 (15) cm, mięsisty, półkulisty, później spłaszczony, czasem w środku wklęsły, drobnołuseczkowaty, biały, szarobiały, u starych ochrowobrązowy. Blaszki bladoróżowe, u starych purpurowoczarne. Trzon 4-7x2-4 cm, czasem w środku zgrubiały, u podstawy zwężony, z podwójnym białym pierścieniem. Miąższ białawy, po przekrojeniu powoli różowiejący, do 2,5 cm grubości, o przyjemnym zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: najczęściej rośnie wzdłuż płotów, na skwerach i w parkach; potrafi przebić się przez popękany asfalt lub beton. Rośnie pojedynczo lub w małych grupach. Nie zaleca się zbierania jej w pobliżu ruchliwych ulic, na skwerach ani wzdłuż płotów, ponieważ grzyby mogły nagromadzić zanieczyszczenia ze spalin samochodowych.