Bielaczek olbrzymi

Leucopaxillus giganteus

Lasy iglaste i mieszane, wśród traw. Lato, jesień.

Owocniki bardzo duże, okazałe. Kapelusz dorasta do 25 cm średnicy (odnotowano nawet 45 cm), matowy, włóknisty, wklęsły, mięsisty, biały, kremowy, promieniście strefowany, pomarszczony. Blaszki bardzo wąskie, gęste, krótko zbiegające. Trzon bardzo krótki, 5-9 (10)x2-4 cm, biały, u starych brązowawy. Miąższ gruby, biały, lekko gorzki, o nieprzyjemnym zapachu. Cechy charakterystyczne: białe owocniki, czasem rosnące w kręgach o średnicy nawet kilkudziesięciu metrów.

Rośnie wśród traw, w glebie bogatej w próchnicę, w lasach. Jadalny. Wyodrębniono z niego antybiotyk niszczący prątki gruźlicy. Rzadki. Bardzo podobny jest bielaczek biały (L. candidus), ale jego owocniki są mniejsze i rośnie w lasach iglastych. Chroniony.