Próchnilec gałęzisty

Xylaria hypoxylon – Niejadalne

Lasy, parki, ogrody, na zbutwiałym drewnie liściastym. Jesień, wiosna.

Podkładki z perytecjami małe, wysokości 3–5 (8) cm i grubości 5 pm, u młodych cylindryczne, później nieregularnie powyginane, czarniawobrązowe, u starych czarne, w górnej części rozszerzone, rozgałęzione jak poroże jelenia, ze spiczastymi końcami pobielonymi przez konidia. Trzon zdrewniały, twardy, czarny, szorstki. Miąższ twardy, sprężysty, bez szczególnego zapachu i smaku. Cechy charakterystyczne: zarodniki czarne, o połowę mniejsze niż u próchnilca maczugowatego. Rośnie w małych grupach i kępkach. Bardzo pospolity, znacznie pospolitszy niż próchnilec maczugowaty. Aktywny saprotrof.