Włośnianka rosista

Hebeloma crustuliniforme

Lasy iglaste i liściaste, pobocza dróg, parki, zarośla, ogrody. Jesień, lato (rzadziej).

Owocniki średniej wielkości. Kapelusz o średnicy 3-8 cm, białawy, bladożółtawobrązowawy, żółtawy, suchy, nieśluzowaty. Blaszki szarobrązowawe, żółtawobrązowe, ostrza biało plamkowane, przyrośnięte. Trzon 3–7 (9)x0,5–1,5 cm, biały, przy blaszkach jakby mączysty lub upudrowany. Miąższ białawy, o nieprzyjemnym zapachu starej rzodkiewki, gorzkawy. Cechy charakterystyczne: zawsze rośnie w grupach, kapelusz barwy kawy z mlekiem. Niejadalna; w literaturze podaje się, że jest trująca. Bardzo pospolita. Podobna do gęśnicy wiosennej, lecz ta jest masywniejsza, ma zapach mąki, białawe, żółtawe blaszki i rośnie tylko wiosną.