Klasyfikacja grzybów

Zespół warunków środowiskowych, który określa sposób życia, zasięg występowania i liczebność populacji danego gatunku grzyba, nazywa się biotopem gatunku. Biotopy poszczególnych gatunków różnią się wielkością. Im mniejszy biotop, tym mniejsze szanse gatunku na rozprzestrzenienie się, a od tego zależy przetrwanie tego gatunku, a nawet jego pojedynczego osobnika. Dlatego każdy gatunek, jakby pouczony przez naturę, wszelkimi dostępnymi mu środkami dąży do zachowania swoich wrodzonych właściwości i do ich doskonalenia, starając się w jakiś sposób poszerzyć granice swojego biotopu, ale nigdy ich nie zawęzić.

O rozprzestrzenianiu się grzybów i ich przystosowaniu do danego biotopu decydują następujące, dość istotne czynniki: strzępkowa budowa plechy grzyba, jej forma wzrostu, kontakt plechy z podłożem, aktywny metabolizm jej komórek, szybkie opanowywanie podłoża, duża zdolność przystosowawcza oraz zdolność wytwarzania substancji toksycznych w celu zachowania lub poszerzenia swojego siedliska.

Aby lepiej zrozumieć związki między poszczególnymi gatunkami grzybów, same grzyby, ich sposób życia, wpływ na środowisko i możliwości ich wykorzystania, trzeba najpierw zbadać gatunki grzybów, ustalić, ile ich jest, i dopiero wtedy je sklasyfikować, tj. zbudować system królestwa grzybów.

Do oznaczania nazw grzybów, podobnie jak roślin, zwierząt i innych organizmów żywych, zarówno w literaturze naukowej, jak i popularnej stosuje się wprowadzone przez K. Linneusza w 1733 roku nazewnictwo binarne (podwójne). Każdy grzyb (roślina i zwierzę) nazywany jest po łacinie dwoma słowami. Na przykład w nazwie Boletus aereus – borowik ciemnobrązowy – pierwsze słowo jest nazwą rodzaju, zawsze pisaną wielką literą, a drugie nazwą gatunku, pisaną małą literą.

Naturalny system grzybów (jak całego świata żywego) istnieje tylko w przyrodzie, natomiast naukowcy na podstawie dostępnych danych i ugruntowanej wiedzy jedynie starają się stworzyć możliwie doskonałą i przekonującą klasyfikację sztuczną. Obecnie opublikowano więcej niż jeden system klasyfikacji grzybów; mykolodzy rozumieją je różnie i różnie je interpretują. Nie ma jak dotąd jednego systemu grzybów akceptowanego przez wszystkich mykologów.

Według najnowszej klasyfikacji, opublikowanej w 1995 roku, świat grzybów podzielono na 11 gromad. Jednak zaledwie pięć lat później, w miarę gromadzenia się nowych faktów naukowych, ten system grzybów został uściślony i poprawiony. Klasyfikacja grzybów podana przez Moreau, 1978 pozostaje popularna w literaturze mykologicznej do dziś. Grzyby mitosporowe nie mają stadium płciowego lub je utraciły (głównie workowce lub niektóre podstawczaki), dlatego nie tworzą odrębnej gromady. W starszej literaturze umieszczano je w odrębnej gromadzie (Deuteromycota). Ostatnio śluzowce (Myxomycota) przeniesiono do królestwa Protista, a lęgniowce (Oomycota) do królestwa Stramenopila.

Za twórcę systematyki królestwa grzybów uważa się szwedzkiego botanika Eliasa Friesa (E. Fries, 1794–1878). W latach 1821–1822 w swoim dziele „Systema mycologicum” przedstawił system grzybów, którego podstawy nie zdezaktualizowały się do dziś.